مواد کوکائین: نشانه های اعتیاد و روشهای ترک با استفاده از دارو

کوکائینکوکائین یک نوع ماده مخدر محرک است که معمولاً به صورت یک پودر سفید یا یک بسته پودری که دارای ذرات نسبتاً درشتی است فروخته می‌‌شود و در اکثر مواقع از طریق بینی استفاده می‌شود اما برخی دیگر آن را مانند سیگار می‌‌کشند، از طریق سرنگ تزریق می‌‌کنند، به همراه آدامس می‌جوند، یا قورت می‌دهند. یکی از موادی که از کوکائین به دست می‌‌آید کراک کوکائین نام دارد و شبیه سنگ یا شیشه است که بیشتر به صورت سیگار استفاده می‌‌شود و یک اعتیادآور بسیار قوی محسوب می‌گردد. کراک کوکائین یک ماده مخدر جدید است که در طی فرایند خالص کردن کوکائین به دست می‌آید و تحت عنوان ماده مخدر کثیف و ارزان ‌قیمت شناخته می‌‌شود.

ترک اعتیاد به کوکائین به راهنمایی و کمک پزشک متخصص نیاز دارد، تعداد زیادی از افراد بر این باور هستند که می‌‌توانند بدون نیاز به کمک پزشک و به تنهایی اعتیاد خود را ترک کنند و سعی می‌کنند به طور ناگهانی و تحت هر شرایطی به این کار تن بدهند. این کار باعث بروز علائم خماری و بدتر شدن حال فرد و تمایل به مصرف مجدد این ماده مخدر می‌شود.

 کوکائین چیست؟

کوکائین چیست؟هنگامی‌که فرد معتاد کوکائین را قورت می‌دهد مقدار بسیار زیادی دوپامین در مغز او ترشح می‌شود و باعث ایجاد شادی بسیار زیادی می‌‌شود که این حالت بسیار کوتاه و موقت است و باعث می‌‌شود فرد تمایل مصرف مقدار بیشتری کوکائین داشته باشد تا بتواند به حالت دلخواه برسد. معمولاً این چرخه باعث اعتیاد به کوکائین می‌شود. کوکائین خالص بود و طعم خاصی دارد پودر کوکائین پس از استخراج ماده فعال آلکالوئید از برگ‌های کوکائین تهیه می‌شود و سپس با سدیم بی کربنات و ماده سفید کننده ترکیب می‌گردد. در صورتی که کوکائین در خیابان خریداری شود حاوی مقدار زیادی مواد شیمیایی مانند  انواع شوینده، آمفتامین، و سیلیکون خواهد بود. افرادی که از این نوع کوکائین ناخالص استفاده می‌‌کنند بیشتر در معرض خطر اعتیاد به کوکائین و اوردوز قرار دارند معمولاً پزشک نمی‌‌تواند نوع ماده خطرناکی که مصرف شده است را تشخیص دهد. کوکائین خالص از برگ‌های گیاه کوکا تهیه می‌شود، در گذشته از کوکائین برای اهداف جراحی استفاده می‌‌شد اما به تدریج کوکایین به یک ماده مخدر خانگی تبدیل شد. یکی از مشهورترین محصولاتی که از کوکائین به دست می‌‌آمد کوکاکولا و سایر انواع نوشیدنی‌های رایج از قبیل شراب بود که در نهایت تا مدتی ممنوع اعلام شد و به عنوان ماده مخدر در نظر گرفته شد به این ترتیب به تدریج به یکی از محصولاتی تبدیل شد که در پارتی و دیسکو مورد استفاده قرار می‌گرفت و برخلاف ماری جوانا و الکل مورد پذیرش محافل اجتماعی قرار گرفت. در نهایت با آشکار شدن خطرات مصرف کوکائین در دهه ۹۰ میلادی از محبوبیت آن کاسته شد با این حال هنوز کوکائین یک ماده مخدر رایج است که هر ساله هزاران نفر را در دام خود گرفتار می‌‌کند. به خاطر بافتی که کوکائین دارد فروشندگان ترجیح می‌‌دهند آن را در مقادیر کم بفروشند بدین منظور آنها درون یک کیسه پلاستیکی کوچک می‌‌پیچند به فروش می‌‌رسانند. کوکائین یکی از گران قیمت‌ترین مواد مخدر موجود در بازار است بنابراین اعتیاد به کوکائین با هزینه بسیار زیادی همراه است. به علت بالا بودن هزینه تهیه کوکائین اکثر افرادی که به این ماده مخدر اعتیاد دارند ترجیح می‌‌دهند مقدار بسیار کمی از آن را مصرف کنند. کوکائینی که در خیابان فروخته می‌شود به صورت گرم و اونس عرضه می‌گردد و مقادیر بیشتر آن در کیسه پلاستیکی بزرگ فروخته می‌شود که از آن تحت عنوان پاره آجر یاد می‌‌شود. کوکائین به شکل جامد و گچ مانند وجود دارد که به راحتی شکسته و در نهایت به پودر تبدیل می‌‌شود سپس پودر تهیه شده به صورت یک توده کوچک روی یک سطح صاف ریخته می‌‌شود و از طریق بینی مصرف می‌گردد. به علت تقاضای زیادی که برای کوکائین وجود دارد ظاهر آن قابل توصیف نیست و فروشندگان آن را با پودرهای مشابه و سبک ترکیب می‌‌کنند تا از فروش بیشتر آن بهره بگیرند. در بخش زیر به برخی از آنها اشاره می‌‌کنیم:
•     جوش شیرین
•     آرد
•     شکر
•    محصولات شوینده
•    آرد ذرت
•     اسید بوریک
•    داروهای بیحسی موضعی
•     داروی ضد یبوست
•    آمفتامین
•     سیلیکون
•     پودر تالک
کوکائینی که در خیابان فروخته می‌‌شود معمولاً حاوی ترکیباتی است که به تدریج میزان مصرف فرد را افزایش می‌‌دهند. فروشندگان کوکائین ترکیبات ارزانی را به کوکائین خالص اضافه می‌‌کنند تا حجم آن را افزایش دهند و پول بیشتری از فروش آن دریافت کنند. کوکائین ناخالص سفید رنگ نیست و بر اساس ترکیباتی که دارد به رنگ صورتی یا قهوه‌ای عرضه می‌شود. کراک کوکائین دارای انسجام کریستال مانند نیست و رنگ آن از سفید تا زرد و صورتی کم رنگ متغیر است. این ماده مخدر که به راحتی در دسترس همه قرار دارد به علت اثرگذاری بالا و ارزان بودن به یک ماده بسیار خطرناک تبدیل شده است. افرادی که در دام اعتیاد گرفتار شده‌اند ممکن است به عنوان یک ماده جایگزین به مصرف کراک روی بیاورند که به شدت باعث افزایش وابستگی آنها می‌‌شود و با خطرات زیادی برای سلامت و بدن این افراد همراه است.

آیا کوکائین یک ماده اعتیاداور محسوب  می‌‌شود؟


اعتیادکوکائین ماده‌ای است که خاصیت اعتیاد آوری آن بسیار بالا می‌باشد و یکی از ترکیباتی است که باعث وابستگی شدید فرد مصرف ‌کننده می‌‌شود. به محض آنکه این ماده از طریق بینی، به صورت دود، یا به شکل تزریق وارد مغز می‌شود مسیر های مغز و تولید برخی از مواد شیمیایی خاص که با استرس و لذت و شادی ارتباط دارند را مسدود می‌‌کند. افرادی که از این ماده استفاده می‌‌کنند ادعا می‌نمایند که حالت سرخوشی آنها به مصرف کوکائین ارتباط دارد و سعی می‌‌کنند با مصرف کوکائین بیشتر حال بهتری داشته باشند. محرک‌های استرس می‌‌تواند باعث تشدید میل به مصرف کوکائین شوند که البته این مسئله در افراد مختلف متفاوت است. همین دلیل اغلب اعتیاد به کوکائین در پی سوء مصرف به یک ماده مخدر دیگر ایجاد می‌‌شود.

علائم سوء مصرف کوکائین شامل چه مواردی است؟


علائم اولیه سوء مصرف کوکائین ممکن است نسبت به علائمی که افراد معتاد به کوکائین دارند متفاوت باشد. علائم و نشانه‌های جسمی و روحی در کنار علائم و نشانه‌های رفتاری نمود پیدا می‌‌کند. اقدام به ترک دادن فرد معتاد در مراحل اولیه بسیار آسان است زیرا با گذر زمان و افزایش میزان اعتیاد این فرد و بروز آسیب دیدگی مغز ترک دادن و بسیار دشوار خواهد شد. علائم ناراحت کننده می‌‌تواند نشانه مصرف کوکائین باشند به همین دلیل اقدام زود هنگام در مراحل اولیه اهمیت بسیار زیادی دارد برخی از علائم اصلی سوء مصرف کوکائین در میان افراد معتاد عبارتند از:

•     رفتارهای غیرعادی و عجیب
•     دادن پاسخ‌های مشکوک و مرموز به سوالات دیگران
•     کناره گرفتن از جمع، دیر حاضر شدن در جمع، و انجام ندادن وظایف مربوطه
•     داشتن نیروی جسمانی بسیار زیاد
•    بروز مشکلات مالی
•     وجود لکه‌های سفید روی لباس، پوست و وسایل همراه
کوکائین یک ماده مخدر ارزان قیمت نیست و اکثر افراد برای تهیه مقدار کمی از آن باید مبلغ بسیار زیادی را پرداخت نمایند که این مسئله به منزله درخواست مبالغ زیاد از والدین، دزدیدن پول از دوستان و اعضای خانواده، قرض گرفتن پول، فروش اموال، درخواست برای شغل دوم، و حتی اقدام به فروش مواد مخدر است. گاهی اوقات این افراد حساب‌های خود یا سرمایه بازنشستگی خود را برای تهیه کوکائین خالی می‌‌کنند. از آنجایی که سوء مصرف کوکائین باعث بروز مشکلات مالی می‌‌شود در چرخه زندگی مشکل ایجاد می‌کند که باید فوراً به رفع این مسئله پرداخت. این مسئله شامل موارد زیر می‌باشد:
•     ترک کردن مدرسه یا اخراج شدن از محیط آموزشی
•     ترک کردن شغل یا اخراج شدن از محل کار
•     ورشکستگی یا بدهی سنگین
•     از دست دادن روابط و ارتباطات دوستانه
•     گرفتار شدن در دام قانون
فراتر از همه این موارد، کوکائین می‌‌تواند باعث بروز آسیب دیدگی ذهنی و جسمی شود و فرد نیاز به بستری شدن در واحد اورژانس داشته باشد. کوکائین تاثیر بسیار زیادی بر رفاه و سلامت جسمانی فرد مصرف کننده دارد در بخش زیر به برخی از علائم شایع آن اشاره می‌‌کنیم:
•     داشتن سوء ظن
•     اختلالات عاطفی
•    بی خوابی ناشی از خواب طولانی
•     عصبانیت
•    ناتوانی در توجه کردن
•     تحریک شدید و افزایش سطح انرژی
•     خوشحالی و سرخوشی بسیار زیاد
•     لتارژی و درون گرایی
•     تحریک ‌پذیری
•     از دست دادن اشتها
•     توهم
تغییر شدید خلق و خو که به علت عدم تعادل مواد شیمیایی ایجاد می‌شود از شایع‌ترین سرنخ‌ها در میان افرادی است که به کوکائین اعتیاد دارند. افرادی که به مصرف کوکائین روی آورده‌اند پس از مدتی با شخصیتی که شما از قبل می‌‌شناختید فاصله بسیار زیادی می‌گیرند. این باعث می‌‌شود که دقت کردن به جزئیات و پی بردن به مشکل آنها دشوار باشد. هرچه شدت این علائم بیشتر باشد مشکل فرد مصرف ‌کننده شدیدتر خواهد بود.

علائم خماری کوکائین شامل چه مواردی است؟


علائم خماریاعتیاد به مواد مخدر ممکن است برای هر فردی و در هر سنی رخ دهد و باعث می‌شود که فرد به لحاظ ذهنی و جسمی به آن وابسته شود. علائم جسمانی و روانی خماری کوکائین از همان ابتدا قابل مشاهده هستند یکی از شایع‌ترین علائم خماری کوکائین ناتوانی شدید پس از مصرف مقدار بسیار زیادی کوکائین و حتی گاهی اوقات مصرف مقدار بسیار کمی از آن است. برخی از علائم حاصل از خماری کوکائین به شرح زیر می‌باشند:
•     احساس ناتوانی عمومی‌
•     افسردگی و بی قراری
•    عصبانیت
•     تحریک ‌پذیری
•     خستگی
•     افزایش اشتها
•    تمایل به خواب بیشتر
•     تمایل به مصرف کوکائین بیشتر
این حالات زمانی رخ می‌دهد که فرد پس از استفاده مداوم از کوکائین احساس کند علائم حاصل از خماری شروع شده است. علائم ناشی از خماری کوکائین می‌‌تواند شامل عوارض جانبی جسمانی و روانی باشد. دوره خماری کوکائین می‌تواند در برخی موارد بسیار شدید باشد و حتی تا ۱۰ هفته نیز طول بکشد. برخی از علائم شایع خماری کوکایین عبارتند از:

•     میل شدید به مصرف کوکائین
•    عصبانیت یا تحریک پذیری
•     افسردگی
•     بیش فعالی
•     لتارژی و خستگی شدید
•    بی خوابی و خواب نامنظم
•     تمرکز نامناسب
•     لرزش بدن
•     بی قراری جسمی و روحی
•     کابوس دیدن و خواب‌های آشفته

عوارض روحی اعتیاد و علائم شدید خماری حاصل از کوکائین می‌‌توانند باعث افسردگی و ناامیدی شوند و این حالت توسط محیطی که فرد در آن قرار دارد یا به علت اختلالات عاطفی و ذهنی تشکیل می‌‌گردد. اختلالات روحی و روانی به علت سوء مصرف کوکائین ایجاد می‌‌شوند، کوکائین می‌‌تواند باعث بدتر شدن اختلالات ذهنی قبلی شود. افرادی که سابقه افسردگی و مصرف کوکائین را دارند پنج برابر بیشتر از دیگران دچار علائم خماری حاصل از کوکائین می‌‌شوند و تمایل بیشتری به مصرف مجدد آن دارند. برخی از موارد خودکشی شامل مصرف کوکائین یا علائم حاصل از خماری کوکائین است. از آنجایی که شدت و بازه علائم حاصل از خماری کوکائین بسیار گسترده است در این حالت طول درمان برای ترک اعتیاد طولانی خواهد بود. معمولاً علائم حاصل از خماری باعث می‌شود که فرد اقدام به خرید و مصرف مقدار بیشتری کوکائین نماید. تعداد زیادی از این افراد برای تهیه پول به کارهای غیرقانونی روی می‌آورند یا برای تهیه کوکائین به دزدی می‌پردازند. در اکثر موارد تنها راه موجود برای رفع این مشکل، سم زدایی و بستری شدن در مراکز توانبخشی است.

کوکائین تا چه مدت در سیستم بدن باقی می‌ماند؟


معمولاً پس از مصرف کوکائین، این ماده حدود سه و نیم تا پنج و نیم ساعت در بدن باقی می‌ماند. کوکائین دارای یک ماده فعال است که بنزوئیل اکگونین نام دارد و مدت بیشتری طول می‌کشد تا به طور کامل از بدن خارج گردد این بازه زمانی حدوداً برابر با یک تا دو روز است. تحقیقات نشان داده است هنگامی‌که فرد به مصرف کوکائین می‌‌پردازد حدود ۴۰ درصد از آن به بنزوئیل اکگونین تبدیل می‌‌شود سپس ۴۰ درصد دیگر آن توسط کبد تجزیه می‌گردد و به متیل استر اکگونین این تبدیل می‌‌شود. معمولاً خود کوکایین طول عمر نسبتاً کوتاهی دارد که حدود نیم ساعت است این در حالی است که طول عمر بنزوئیل اکگونین و بیشتر و حدود ۶ ساعت می‌باشد.

درمان اعتیاد به کوکائین و توانبخشی


درمان اعتیاداعتیاد به کوکائین یک اختلال پیچیده و چند بعدی است که شامل فاکتور های جسمانی، اجتماعی، خانوادگی، محیطی، و سایر فاکتورهای فردی می‌باشد به همین دلیل باید برنامه ترک اعتیاد به کوکائین یک برنامه جامع و شخصی باشد تا بتواند همه نیازهای بیماران را پوشش دهد. در مرکز ترک اعتیاد پزشکان و سایر اعضای کادر پزشکی به وضعیت بیمار رسیدگی می‌کنند و نیازهای او را از مزایای مختلف ارزیابی می‌نمایند. برنامه توانبخشی ترک اعتیاد به کوکائین می‌تواند شامل موارد زیر باشد:

•     ارزیابی جامع و دقیق بیمار و طراحی فرایند درمان
•     مراقبت دقیق و منظم از بیمار توسط پرستار مربوطه
•     کنترل دارو
•     درمان فردی و گروهی
•     درمان اختلالات چندگانه
•     درمان شناختی رفتاری (CBT)
•     درمان دیالکتیکی رفتاری (DBT)
•     تغذیه و وعده‌های غذایی
•     برنامه‌های توانبخشی تفریحی از قبیل تیم بسکتبال و باشگاه و استخر شنا
•     فعالیت‌های انعکاسی مانند یوگا و مدیتیشن و روزنامه نگاری
•     برنامه پس از درمان
در هر مرکز روش‌های متعددی برای درمان بیماران وجود دارد.

انواع برنامه توانبخشی و ترک اعتیاد به کوکائین


برنامه توانبخشی و ترک اعتیاد به کوکائین معمولاً با سم زدایی تحت نظر پزشک انجام می‌شود سپس بیمار دوره‌های مختلف بهبود را سپری خواهد کرد. درمان و توانبخشی برای ترک اعتیاد بر اساس مدت زمان و شدت اعتیاد فرد و نیازهای بیمار شامل درمان سرپایی، درمان فردی و گروهی، و بستری شدن در مرکز ترک اعتیاد است.

روش‌های درمانی برای ترک سوء مصرف کوکائین


در حال حاضر هیچ گونه دارویی برای درمان اعتیاد به کوکایین تایید نشده است. دی سولفیرام دارویی است که به عنوان بهترین روش برای کاهش سوء مصرف کوکائین به کار می‌رود و این مسئله در آزمایشات بالینی متعدد تایید شده است. پزشکان ادعا نمی‌کنند که این دارو برای همه بیماران اثربخش است زیرا ساختار جسمانی و شیمی‌ایی بدن هر فرد با دیگری تفاوت دارد. نوع ژنوتیپ دوپامین بتا هیدروکسیلاز (DBH) هر فرد به پزشکان کمک می‌‌کند به این نتیجه برسند که آیا دارو می‌‌تواند به درمان اعتیاد به کوکائین کمک کند یا خیر. گزارشات متعددی در خصوص تحقیقات بر روی تولید واکسن کوکائین وجود دارد که بتواند ریسک بازگشت به کوکائین در دوران بهبود را کاهش دهد. این واکسن می‌‌تواند سیستم ایمنی بدن را تحریک کند که به تولید آنتی بادی‌هایی بپردازد که با کوکائین پیوند می‌‌دهند و از ورود آن به مغز جلوگیری می‌‌نمایند. این واکسن نیز همانند دی سولفیرام به نوع ژنوتیپ هر فرد بستگی دارد تا بتوان میزان موفقیت واکسن را تعیین کرد.

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *